Konwerter czcionek - jak zmienić format fontu online

Konwerter czcionek - czym jest plik fontu i jakie ma rozszerzenia?

Konwerter czcionek zmienia techniczny format pliku fontu, na przykład z TrueType (.ttf) lub OpenType (.otf) do WOFF2 używanego na stronach WWW. W3C opisuje dwa popularne kontenery webfontów - WOFF i WOFF2 - a Microsoft publikuje specyfikację OpenType, dlatego wybór formatu zależy od miejsca użycia pliku, nie od samej nazwy rozszerzenia (źródło: W3C, 2024; Microsoft, 2025).

Czym różni się font od kroju pisma?

Krój pisma to projekt liter, cyfr i znaków, a font to konkretny plik cyfrowy, który ten projekt zapisuje w wybranej odmianie, wadze i stylu. Przykładowo Roboto jest rodziną krojów, natomiast Roboto-Regular.woff2 jest jednym plikiem fontu, który przeglądarka może pobrać.

W praktyce te słowa bywają używane zamiennie, ale przy konwersji rozróżnienie pomaga uniknąć błędów. Konwerter nie projektuje nowych liter. Zmienia sposób zapisania danych istniejącej czcionki.

• Rodzina fontów - zbiór odmian jednego projektu, na przykład Regular, Medium, Bold i Italic.
• Krój pisma - wygląd znaków zaprojektowany przez autora, taki jak krój szeryfowy, bezszeryfowy lub monospace.
• Plik TTF - często używany do instalacji czcionki w Windows oraz w innych systemach.
• Plik OTF - font oparty na ekosystemie OpenType, który może zawierać dodatkowe funkcje typograficzne.
• Plik WOFF2 - format dostarczania czcionki przez stronę WWW, zwykle wskazywany w CSS.
• Plik EOT - historyczny format związany głównie ze starszymi wydaniami Internet Explorera.

Dlaczego samo zmienienie rozszerzenia fontu nie działa?

Nie, zmiana nazwy pliku z mojfont.ttf na mojfont.woff2 nie wykonuje konwersji, ponieważ nie zmienia danych binarnych zapisanych wewnątrz pliku. WOFF2 jest osobnym formatem webfontu opisanym przez W3C, więc potrzebujesz narzędzia, które faktycznie przetworzy font.

To częsty problem po ręcznym „naprawianiu” pliku w Eksploratorze Windows. Przeglądarka zobaczy rozszerzenie WOFF2, ale po odczytaniu zawartości może odrzucić plik. Z mojej praktyki przy publikacji stron wynika, że taki błąd jest łatwy do przeoczenia, bo nazwa wygląda poprawnie.

„WOFF2 jest formatem przeznaczonym do użycia z CSS i dostarczania fontów do dokumentów internetowych.” - parafraza specyfikacji W3C WOFF File Format 2.0, 2024

Jak sprawdzić rozszerzenie pliku czcionki w Windows?

W Windows 11 włącz widoczność rozszerzeń w trzech krokach: otwórz Eksplorator plików, wybierz Widok, a następnie zaznacz Pokaż > Rozszerzenia nazw plików. Dopiero wtedy sprawdzisz, czy masz TTF, OTF, WOFF czy archiwum ZIP.

Jeżeli pobrałeś paczkę z fontem, najpierw zajrzyj do jej zawartości, zamiast uruchamiać nieznany instalator. Pomocny będzie też poradnik jak sprawdzić rozszerzenie pliku.

• Plik .zip - oznacza archiwum i wymaga rozpakowania przed instalacją lub konwersją fontu.
• Plik .ttf - rozpoznasz jako TrueType Font, który zwykle można otworzyć w podglądzie systemowym.
• Plik .otf - rozpoznasz jako OpenType Font, często dostępny w pakietach profesjonalnych krojów.
• Plik .woff - jest fontem dla przeglądarki i zwykle nie służy do zwykłej instalacji w systemie.
• Plik .woff2 - powinien trafić do folderu witryny, a nie do folderu Czcionki w Windows.

TTF, OTF, WOFF i WOFF2 - który format czcionki wybrać?

TTF, OTF, WOFF i WOFF2 to formaty zapisujące fonty do różnych zastosowań: TTF i OTF nadają się zwykle do użycia lokalnego, a WOFF2 do publikacji w CSS. W3C wskazuje WOFF2 jako format webowy, natomiast Microsoft opisuje OpenType jako specyfikację tabel i danych fontu, których rzeczywista zawartość zależy od konkretnego pliku (źródło: W3C, 2024; Microsoft, 2025).

Format	Typowe zastosowanie	Kompresja	Najważniejsza uwaga
TTF	Windows, macOS, aplikacje desktopowe	Nie jest kontenerem webowym	Dobrze sprawdza się jako plik źródłowy.
OTF	Projektowanie, druk, instalacja lokalna	Nie jest kontenerem webowym	Może zawierać funkcje OpenType, jeśli autor je dodał.
WOFF	Starsze wdrożenia stron WWW	Format webowy	Może być fallbackiem przy konkretnych wymaganiach projektu.
WOFF2	Nowe strony WWW i CSS	Wydajniejszy kontener webowy	Nie instaluj go zamiast TTF lub OTF w systemie.
EOT	Starsze scenariusze Internet Explorera	Format historyczny	Nie wybieraj go jako domyślnego formatu nowej strony.

Czym różni się TTF od OTF?

TTF i OTF nie mają jednego uniwersalnego zwycięzcy: oba mogą działać jako fonty instalowane lokalnie, a różnicę określają funkcje potrzebne w projekcie, zgodność oprogramowania i licencja. OpenType to szersza specyfikacja, a rozszerzenie .otf samo w sobie nie gwarantuje większej liczby ligatur ani znaków.

Przykład pierwszy: pobrałeś plik OTF do Adobe Photoshop i działa poprawnie po instalacji. Przykład drugi: webmaster otrzymał TTF od klienta, konwertuje go do WOFF2 i zachowuje oryginał jako kopię źródłową. W obu sytuacjach ważniejsza od rozszerzenia jest zawartość fontu.

• TrueType - najczęściej kojarzy się z plikami .ttf używanymi przez systemy operacyjne i programy biurowe.
• OpenType - opisuje nowocześniejszy ekosystem fontów oraz tabele danych definiowane w specyfikacji Microsoft.
• Ligatury - zależą od konkretnego fontu i programu, a nie wyłącznie od napisu OTF w nazwie pliku.
• Warianty cyfr - mogą występować w fontach OpenType, lecz autor fontu nie musi ich dostarczyć.
• Kompatybilność - przed wyborem sprawdź wymagania aplikacji, systemu i licencji producenta.

WOFF czy WOFF2 - czym różnią się formaty do internetu?

WOFF2 wybierz przede wszystkim do współczesnej strony WWW, ponieważ jest formatem webfontu opisanym przez W3C i zwykle pozwala dostarczyć font w formie przeznaczonej dla przeglądarek. WOFF może mieć sens jako dodatkowy wariant tylko wtedy, gdy wymagania projektu obejmują starsze środowiska.

Nie zakładaj pełnej kompatybilności bez sprawdzenia listy obsługiwanych przeglądarek w projekcie. Jeżeli witryna obsługuje wyłącznie aktualne Chrome, Edge, Firefox i Safari, często wystarcza WOFF2. Jeśli pracujesz dla firmy z wewnętrznymi, starymi komputerami, ustal wymagania przed konwersją.

„Reguły CSS mogą opisywać rodzinę, źródło, styl i wagę fontu przez mechanizm @font-face.” - parafraza W3C CSS Fonts Module Level 4, 2024

Jakie formaty wybrać do Windows, macOS i strony WWW?

Do instalacji w Windows lub macOS wybierz zwykle TTF albo OTF, a do CSS wybierz WOFF2. Nie kopiuj pliku WOFF2 do systemowego folderu Czcionki, bo to format przeznaczony dla przeglądarki, nie standardowy plik do pracy lokalnej.

• Windows 10 i Windows 11 - kliknij prawym przyciskiem TTF lub OTF i wybierz Zainstaluj albo Zainstaluj dla wszystkich użytkowników.
• macOS - otwórz plik TTF lub OTF i dodaj go w aplikacji Książka czcionek.
• Word i LibreOffice - korzystają z fontów zainstalowanych lokalnie, a nie z plików WOFF2 umieszczonych na serwerze.
• Strona HTML - prześlij WOFF2 do katalogu projektu i wskaż go przez regułę @font-face.
• WordPress - wgraj font tylko przez sprawdzoną wtyczkę lub motyw, który umożliwia ustawienie bezpiecznej ścieżki do pliku.

Jak przekonwertować czcionkę online krok po kroku?

Konwersja TTF do WOFF2 online wymaga pięciu kroków: rozpoznania pliku, wykonania kopii, kontroli licencji, wyboru formatu wynikowego i testu w przeglądarce. Narzędzie online może mieć limit rozmiaru lub własną politykę przetwarzania, dlatego do wrażliwych plików firmowych bezpieczniej użyć programu lokalnego.

Jak przygotować plik fontu przed konwersją?

Zacznij od zrobienia kopii oryginalnego TTF lub OTF w osobnym folderze, zanim wyślesz plik do konwertera fontów. Nie pracuj na jedynej kopii, bo źle skonfigurowane narzędzie, uszkodzone pobranie lub pomyłka w nazwie mogą utrudnić powrót do pliku źródłowego.

• Utwórz folder „font-oryginal” - przechowuj w nim niezmieniony plik TTF lub OTF wraz z licencją.
• Sprawdź rozszerzenie - upewnij się, że wysyłasz font, a nie plik ZIP, JPG lub instalator EXE.
• Otwórz podgląd lokalny - w Windows kliknij plik dwa razy i sprawdź, czy pokazuje litery oraz cyfry.
• Przeczytaj LICENSE lub EULA - sprawdź warunki modyfikacji, osadzania oraz redystrybucji fontu.
• Wybierz WOFF2 - użyj go, jeśli celem jest publikacja czcionki w kodzie strony.
• Pobierz wynik do nowego folderu - nie nadpisuj oryginału plikiem przekonwertowanym.

Przykład trzeci: plik FirmaSans-Regular.otf ma trafić do nagłówków strony. Zachowaj OTF, wygeneruj FirmaSans-Regular.woff2, a potem testuj go na kopii strony. Przykład czwarty: font pobrany w ZIP najpierw rozpakuj - pomoże instrukcja jak rozpakować plik ZIP.

Jak wybrać bezpieczny konwerter fontów online?

Wybierz narzędzie z jasną informacją o obsługiwanych formatach, limicie pliku i polityce usuwania przesłanych danych. Nie klikaj reklam „Download now”, które prowadzą do instalatorów, rozszerzeń przeglądarki lub plików EXE zamiast do pobrania WOFF2.

Przed użyciem serwisu sprawdź dokładny adres domeny i pobieraj wyłącznie plik o spodziewanym rozszerzeniu. Plik nazwany converter_setup.exe nie jest przekonwertowaną czcionką. Skanuj pobrane archiwum programem Microsoft Defender lub innym aktualnym antywirusem.

• Oficjalny opis usługi - powinien wyjaśniać, jakie formaty wejściowe i wyjściowe obsługuje konwerter.
• Polityka prywatności - powinna wskazywać, czy przesłany font jest przechowywany po zakończeniu zadania.
• Pobierany plik - powinien mieć rozszerzenie .woff, .woff2, .ttf lub .otf, a nie .exe albo .msi.
• Brak dodatków instalacyjnych - konwersja przez stronę nie wymaga instalowania „download managera”.
• Test antywirusowy - sprawdź plik po pobraniu, szczególnie gdy pochodzi z nieznanego źródła.

Jak sprawdzić font po konwersji?

Po konwersji przetestuj co najmniej polskie znaki, cyfry, pogrubienie, kursywę i znaki specjalne używane na stronie. Pięć minut testu przed publikacją wykrywa częściej problem z niepełnym zestawem glifów niż późniejsze poprawki w opublikowanym motywie.

Wklej do strony testowej zdanie: „Zażółć gęślą jaźń: 1234567890, € @ # &”. Następnie sprawdź nagłówek zwykły, nagłówek pogrubiony i tekst kursywą. Jeżeli masz tylko plik Regular, nie deklaruj go w CSS jako Bold lub Italic.

Jak dodać przekonwertowaną czcionkę WOFF2 do CSS?

Plik WOFF2 dodasz do strony przez regułę @font-face, która łączy nazwę rodziny, ścieżkę, wagę i styl fontu. Zgodnie z CSS Fonts Module Level 4 źródło fontu definiuje się w CSS; w praktyce najczęstszy błąd to ścieżka prowadząca do nieistniejącego pliku i odpowiedź serwera 404 (źródło: W3C, 2024).

Jak wygląda poprawna reguła @font-face?

Najpierw umieść plik WOFF2 w folderze projektu, a potem wpisz w CSS nazwę fontu i właściwą ścieżkę. Jeśli arkusz stylów leży w folderze css, a font w folderze fonts, ścieżka może wymagać zapisu ../fonts/nazwa.woff2.

@font-face { font-family: "MojaCzcionka"; src: url("../fonts/mojafont-regular.woff2") format("woff2"); font-weight: 400; font-style: normal; font-display: swap; }

body { font-family: "MojaCzcionka", Arial, sans-serif; }

Przykład piąty: dla pliku Inter-Regular.woff2 ustaw wagę 400. Przykład szósty: dla osobnego pliku Inter-Bold.woff2 utwórz drugą regułę @font-face i wpisz font-weight: 700. Nie używaj jednego pliku Regular do wszystkich odmian, jeśli zależy Ci na prawidłowym wyglądzie tekstu.

• font-family - nadaje własną nazwę używaną później w regułach CSS.
• src - wskazuje rzeczywistą lokalizację pliku WOFF2 na serwerze.
• format("woff2") - opisuje format źródła, co ułatwia przeglądarce interpretację pliku.
• font-weight: 400 - odpowiada zwykłej odmianie Regular.
• font-style: normal - oznacza zwykły styl, a dla kursywy użyj osobnej deklaracji italic.
• font-display: swap - pozwala najpierw wyświetlić font zastępczy, a potem podmienić go po pobraniu.

Dlaczego potrzebny jest fallback font i font-display?

Fallback font jest potrzebny, ponieważ plik WOFF2 może ładować się z opóźnieniem, zostać zablokowany lub nie być dostępny przy błędzie serwera. Zapis Arial, sans-serif zapewnia czytelny tekst, gdy własna czcionka nie dotrze do przeglądarki.

font-display: swap nie gwarantuje konkretnego wyniku w Core Web Vitals, ale ogranicza sytuację, w której użytkownik długo widzi pusty tekst. Dobieraj font zastępczy o podobnej szerokości liter, aby zmniejszyć widoczne „skakanie” układu.

• Najpierw dodaj nazwę własnego fontu - przeglądarka spróbuje załadować plik z reguły @font-face.
• Potem wpisz Arial lub Verdana - system użyje ich, gdy font własny nie będzie dostępny.
• Na końcu użyj sans-serif lub serif - przeglądarka wybierze odpowiedni font ogólny.
• Ustaw font-display: swap - tekst może pojawić się od razu krojem zastępczym.
• Sprawdź stronę przy wolnym łączu - narzędzia deweloperskie przeglądarki pozwalają zasymulować wolniejsze ładowanie.

Jak sprawdzić błąd 404 i MIME type fontu?

Otwórz narzędzia deweloperskie klawiszem F12, przejdź do karty Network i odśwież stronę, aby sprawdzić odpowiedź dla pliku WOFF2. Status 404 oznacza złą ścieżkę lub brak pliku, a nieudane ładowanie może też wynikać z błędnej konfiguracji serwera MIME.

W przypadku hostingu poprawność MIME ustawiaj zgodnie z dokumentacją administratora lub panelu hostingu. Nie zmieniaj losowo plików konfiguracyjnych na produkcyjnej stronie bez kopii zapasowej. Najpierw zapisz aktualną konfigurację.

Licencja fontu - czy wolno konwertować i osadzać czcionkę?

Nie zawsze, ponieważ techniczna konwersja fontu nie daje automatycznie prawa do jego modyfikacji, redystrybucji ani osadzania w sieci. Warunki określa konkretna licencja: SIL Open Font License dotyczy fontów objętych OFL, natomiast czcionka kupiona od producenta może wymagać osobnej licencji webowej (źródło: SIL Open Font License, 2024).

Jak sprawdzić licencję fontu przed konwersją?

Najpierw odszukaj plik LICENSE, OFL.txt, EULA albo warunki zakupu dołączone do paczki fontu. Szukaj w nich osobno trzech kwestii: modyfikacji pliku, publikacji na serwerze oraz przekazywania fontu innym osobom.

Google Fonts udostępnia wiele fontów na licencjach open source, ale nie przenoś zasad konkretnego fontu z Google Fonts na font z Adobe Fonts albo font komercyjny. Każdy producent może ustalić inne reguły.

• Licencja SIL Open Font License - określa zasady użycia dla fontu objętego właśnie tą licencją.
• Licencja desktopowa - może pozwalać na instalację na komputerze, lecz nie musi obejmować hostowania pliku na stronie.
• Licencja webowa - może określać liczbę odsłon, domen lub serwerów objętych użyciem fontu.
• Zakaz redystrybucji - może zabraniać publikowania przekonwertowanego pliku w publicznym repozytorium.
• Plik LICENSE - przechowuj razem z oryginalnym fontem i potwierdzeniem zakupu.

„Warunki użycia, modyfikowania i dystrybucji wynikają z licencji konkretnego fontu, a nie z możliwości technicznej jego konwersji.” - parafraza SIL Open Font License, 2024

Czy kupiona czcionka wymaga osobnej licencji webowej?

To zależy od umowy licencyjnej: licencja na użycie fontu w programie graficznym może nie obejmować osadzania go przez CSS na publicznej stronie. Przed wysłaniem pliku do konwertera sprawdź warunki sprzedawcy albo zapytaj licencjodawcę o web embedding.

Treść nie zastępuje konsultacji z prawnikiem w sprawie interpretacji konkretnej licencji, umowy lub sporu. Przy stronie firmowej zachowaj fakturę, EULA i korespondencję z producentem fontu.

Jak bezpiecznie pobierać pliki czcionek?

Pobieraj fonty z oficjalnej strony autora, Google Fonts, Adobe Fonts albo zaufanego sklepu producenta, a nie z losowych katalogów kopiujących cudze pliki. Sprawdź pobrane archiwum przed rozpakowaniem i nie uruchamiaj plików instalacyjnych, gdy oczekujesz TTF lub OTF.

• Sprawdź adres strony - unikaj literówek w domenach oraz fałszywych stron z przyciskiem „pobierz teraz”.
• Pobierz archiwum ZIP lub plik fontu - nie pobieraj EXE, MSI ani rozszerzenia przeglądarki.
• Przeskanuj pobrany plik - użyj aktualnego Microsoft Defender przed otwarciem archiwum.
• Rozpakuj do osobnego folderu - nie mieszaj plików fontu z instalatorami i przypadkowymi pobraniami.
• Zachowaj licencję - plik tekstowy z warunkami ma znaczenie przy późniejszej publikacji strony.

Dlaczego przekonwertowana czcionka nie działa i jak ją naprawić?

Przekonwertowana czcionka najczęściej nie działa przez złą ścieżkę CSS, brak pliku na serwerze, niepełny zestaw znaków albo błędne przypisanie wagi i stylu. Według praktyki wdrożeniowej warto najpierw sprawdzić odpowiedź 404 w przeglądarce, następnie sam plik źródłowy i na końcu licencję; konwersja rzadziej jest jedyną przyczyną problemu.

Dlaczego po konwersji brakuje polskich znaków?

Brak znaków ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź i ż oznacza zwykle, że pierwotny font nie zawiera odpowiednich glifów, a konwersja ich nie tworzy. Specyfikacja OpenType opisuje strukturę fontów, ale konkretny zestaw znaków zależy od pliku dostarczonego przez autora (źródło: Microsoft OpenType Specification, 2025).

Przykład siódmy: ozdobny font ma litery A-Z i cyfry, lecz zamiast „ł” wyświetla pusty kwadrat. Wybierz wariant Latin Extended, inny krój albo ustaw sensowny fallback. Nie próbuj naprawiać tego przez zmianę rozszerzenia.

• Polskie znaki - testuj zdaniem „Zażółć gęślą jaźń”, zanim opublikujesz font w menu lub nagłówkach.
• Znaki walut - sprawdź zł, €, $, £ i inne symbole używane na stronie sklepu.
• Znaki specjalne - przetestuj apostrof, cudzysłowy, myślnik, nawiasy i znak ampersand.
• Emoji - większość fontów tekstowych nie zawiera emoji, więc system może użyć fontu zastępczego.
• Wersja Latin Extended - szukaj jej, gdy projekt ma działać po polsku i w innych językach europejskich.

Jak sprawdzić uszkodzony plik fontu?

Najpierw otwórz oryginalny TTF lub OTF lokalnie, a potem sprawdź, czy przekonwertowany WOFF2 ładuje się w testowej stronie. Jeśli oryginał nie otwiera się w systemowym podglądzie, problem powstał przed konwersją i warto pobrać plik jeszcze raz z oficjalnego źródła.

Przykład ósmy: w CSS wskazano /fonty/marka.woff2, ale plik wgrano do /fonts/marka.woff2. F12 pokaże wtedy 404. Popraw ścieżkę, wyczyść cache przeglądarki i odśwież stronę skrótem Ctrl+F5.

• Otwórz oryginalny font - potwierdź, że TTF lub OTF pokazuje podgląd znaków w systemie.
• Sprawdź nazwę pliku - wielkość liter w nazwie ma znaczenie na wielu serwerach Linux.
• Otwórz kartę Network - w F12 odfiltruj Font i sprawdź status odpowiedzi serwera.
• Sprawdź regułę @font-face - porównaj folder w adresie URL z rzeczywistym folderem na hostingu.
• Zweryfikuj wagę fontu - plik Bold powinien mieć deklarację 700, a Italic styl italic.
• Wyczyść pamięć podręczną - testuj po Ctrl+F5, ponieważ przeglądarka może trzymać starą wersję CSS.

Czy da się otworzyć plik WOFF lub WOFF2 jak zwykłą czcionkę?

Nie zawsze, ponieważ WOFF i WOFF2 są przeznaczone przede wszystkim do ładowania przez przeglądarkę, a nie do instalacji jako lokalna czcionka systemowa. Do podglądu użyj testowej strony z CSS lub narzędzia obsługującego webfonty; więcej wskazówek znajdziesz w poradniku jak otworzyć plik WOFF.

Jeżeli potrzebujesz fontu do Worda, wybierz legalnie dostępny TTF lub OTF, zamiast próbować instalować WOFF2. To bezpieczniejsze i mniej podatne na błędy.

Najczęściej zadawane pytania

Jak przekonwertować TTF do WOFF2?

Wgraj plik TTF do konwertera obsługującego format WOFF2, wybierz WOFF2 jako wynik i pobierz plik do osobnego folderu. Przed publikacją dodaj go przez @font-face, sprawdź polskie znaki oraz upewnij się, że licencja pozwala na osadzanie czcionki w sieci.

Czy TTF jest lepszy od OTF?

Nie, wybór zależy od zastosowania i zawartości konkretnego fontu. TTF oraz OTF dobrze sprawdzają się lokalnie, a funkcje takie jak ligatury czy warianty cyfr zależą od autora fontu, nie tylko od rozszerzenia pliku.

Czy WOFF2 działa w każdej przeglądarce?

WOFF2 jest formatem zaprojektowanym do użycia w przeglądarkach, ale wymagania kompatybilności ustal przed wdrożeniem. Gdy obsługujesz stare środowiska firmowe, sprawdź, czy projekt potrzebuje dodatkowego pliku WOFF jako fallbacku.

Czy wystarczy zmienić rozszerzenie TTF na WOFF?

Nie, zmiana rozszerzenia nie zmienia struktury danych wewnątrz pliku. Do prawidłowego WOFF lub WOFF2 potrzebujesz rzeczywistej konwersji wykonanej przez narzędzie, a potem testu pliku w CSS.

Dlaczego po konwersji fontu nie ma polskich znaków?

Konwerter zwykle zachowuje istniejące glify, ale nie dopisuje brakujących liter. Jeśli font nie zawiera ą, ć, ł, ń, ó, ś, ź i ż, pobierz wariant Latin Extended, wybierz inną rodzinę lub ustaw font zastępczy.

Czy mogę wrzucić dowolną czcionkę do konwertera online?

Technicznie często tak, lecz najpierw przeczytaj licencję i politykę prywatności narzędzia. Font komercyjny może ograniczać modyfikację, przesyłanie do zewnętrznych usług, redystrybucję albo osadzanie na stronie.

Co wpisać w @font-face dla pliku WOFF2?

Wpisz nazwę rodziny, adres do pliku WOFF2, format, wagę i styl, na przykład font-family, src, font-weight: 400 oraz font-style: normal. Dodaj też fallback, taki jak Arial lub sans-serif, aby tekst pozostał czytelny przy problemie z ładowaniem.

Źródła i literatura

Jakie dokumentacje techniczne sprawdzić przed publikacją?

Przed wdrożeniem sprawdź aktualną dokumentację W3C i Microsoft, ponieważ opisują one sposób użycia webfontów, reguły CSS oraz strukturę OpenType. Dane dotyczące obsługi narzędzia online i jego limitów odśwież bezpośrednio na stronie tego konkretnego narzędzia.

• W3C - WOFF File Format 2.0, specyfikacja formatu WOFF2, dostęp sprawdzany jako źródło referencyjne w 2024 r.
• W3C - CSS Fonts Module Level 4, dokumentacja reguł CSS dla fontów, 2024.
• Microsoft - OpenType Specification, oficjalna dokumentacja techniczna OpenType, 2025.
• SIL Open Font License, warunki licencyjne dla fontów objętych OFL, 2024.

Kiedy ponownie sprawdzić źródła i licencję?

Sprawdź licencję przed każdą publikacją fontu i po każdej zmianie dostawcy, domeny albo sposobu użycia pliku. Warunki zakupu, limity licencji webowej oraz zasady wybranego konwertera mogą się zmienić, dlatego zachowuj lokalną kopię dokumentów razem z oryginalnym fontem.